Edukacja Ekologiczna - Ekopracownia OZE Odnawialne Źródła Energii

Istnieją cztery główne kategorie zanieczyszczeń i każda z nich ma odmienny, bezpośredni bądź pośredni wpływ na środowisko. Zanieczyszczenia organiczne pochodzą z rozkładu organizmów roślinnych lub zwierzęcych. Źdźbła trawy, liście, ścieki kanalizacyjne są przykładem zanieczyszczeń organicznych. Kiedy w strumieniu znajduje się zbyt dużo materii organicznej, jej rozkład przez mikroorganizmy powoduje duże biochemiczne zapotrzebowanie na tlen. Wysokie zużycie tlenu sprawia, że w wodzie mogą przetrwać tylko te organizmy, które są odporne na niski poziom natlenienia wody, np. muchówki. Zanieczyszczenia nieorganiczne składają się z zawieszonych i rozpuszczonych ciał stałych, jak szlam, sole i różne materiały naniesione do strumienia z ulic czy pól. Zanieczyszczenia te powodują wzrost zmętnienia i wzrost temperatury wody w wyniku absorpcji energii słonecznej przez zawiesiny ciał stałych. Osady tak mogą zmienić środowisko w strumieniu, że uniemożliwiają życie. Zanieczyszczenia toksyczne, to w większości metale ciężkie (rtęć, chrom) oraz związki chemiczne, które niosą śmierć organizmom żywym, lub przy mniejszym stężeniu zanieczyszczeń, zakłócają ich normalne procesy biologiczne. Powstają one w procesach produkcyjnych jako ścieki. W dodatku, pewne produkty gospodarstwa domowego, jak np. środki wybielające i detergenty zawierają duże ilości szkodliwych związków chemicznych; one też dostają się w dużych stężeniach do strumieni. Zanieczyszczenia termiczne, to "ciepło odpadowe". Wody jezior i rzek są wykorzystywane do chłodzenia różnych procesów i urządzeń przemysłowych, a następnie odprowadzane jako znacznie cieplejsze do lokalnych rzek. Taka woda nie jest uznana jako zanieczyszczenie, dopóki nie chodzi o znaczące zmiany temperatury. Małe strumienie są mniej odporne na "ciepło odpadowe" niż duże rzeki. Wzrost temperatury wody powoduje zmniejszenie zdolności wody do zatrzymywania tlenu, a tym samym powoduje zmianę warunków życia organizmów dennych. Wpływa to również na metabolizm zmiennocieplnych zwierząt żyjących w wodzie, np. ryb i płazów.